မြန်မာနိုင်ငံတွင် နှစ်စဉ်ကျင်းပသော ပွဲတော်များသည် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု၏ အသက်သွေးကြောင်းဖြစ်သည်။ ဘာသာရေး၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး၊ ရာသီဥတုနှင့် လူမှုရေးအချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေသော ပွဲတော်များစွာကို လအလိုက် ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
သင်္ကြန်ပွဲတော်
ဧပြီလတွင် ကျင်းပသည့် သင်္ကြန်ပွဲတော်သည် မြန်မာ့နှစ်သစ်ကူးပွဲဖြစ်သည်။ ရေသွန်းခြင်း၊ မင်္ဂလာပြုခြင်းများဖြင့် အဟောင်းကို ပယ်ဖျောက်ပြီး အသစ်ကို ကြိုဆိုသည်။ လူအများသည် အိမ်သို့ပြန်ကြသည်၊ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသည်။ ရပ်ရွာလမ်းမများတွင် ရေပကြက်ခြင်း၊ အကသဘင်များ၊ ဂီတပွဲများဖြင့် ပွဲတော်အောင်မြင်စေသည်။
တန်ဆောင်မုန်းပွဲတော်
တန်ဆောင်မုန်းလတွင် ကျင်းပသော တန်ဆောင်မုန်းပွဲတော်တွင် မီးပုံးများ၊ လေးယံကျော်မီးအိုးများကို လွှင့်တင်ကြသည်။ ဤပွဲတော်သည် မီးရောင်ကို ပူဇော်ခြင်းဖြစ်ပြီး မှောင်မိုက်ကို ဖယ်ရှား၍ အလင်းကို ကြိုဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဘုရားကျောင်းများတွင် ဆွမ်းအချပ်ပေါင်းမီးပူဇော်ခြင်း၊ ရဟန်းသံဃာများကို လှူဒါန်းခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသည်။
ကထိန်ပွဲတော်
ဝါကျွတ်ကထိန်ပွဲတော်သည် ရဟန်းသံဃာများအား သင်္ကန်းကထိန်လှူဒါန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ရပ်ရွာလူထုစုပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အကျိုးပြုလုပ်ငန်းများကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ဤပွဲတော်သည် လူထုစည်းလုံးမှုကို အထင်ရှားဆုံး ဖော်ပြသည်။
လူမှုရေးဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်
ပွဲတော်များသည် ဆွေမျိုးစပ်ကြီး ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း၊ ရပ်ရွာစည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ခိုင်မြဲစေခြင်း၊ နှင့် ရိုးရာအမွေအနှစ်ကို မျိုးဆက်သစ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးခြင်းတို့၏ အချက်အချာကျသော အခွင့်အလမ်းများဖြစ်သည်။ ခေတ်ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ပွဲတော်များသည် မြန်မာ့လူမှုအဖွဲ့အစည်းအတွင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
